Ramptoerisme?

Per dag vallen er in het verkeer in Nepal ruim 100 doden. Op de totale bevolking van Nepal (ruim 25 miljoen mensen) is dat ongeveer 30x zo veel als in Nederland. Je wordt dus geadviseerd om niet met de bus te rijden, zeker niet in de bergen en al helemaal niet tijdens slecht weer. Maar om nou de hele vakantie in Lumbini (zie vorige blog) te blijven hangen... dus ben ik vandaag in een busje op pad gegaan naar Pokhara in de Anapurna mountain range van de Himalaya tijdens het hoogtepunt van de aanhoudende moessonregens. Al snel werd duidelijk dat het geen onzinverhalen waren. Gelukkig had ik een goede buschauffeur met met als motto "slow ride, long life" zoals hij dat zo mooi wist te vertellen, maar dat gold niet voor alle weggebruikers in deze bergstaat.

De afgelopen dagen had ik uit de engelstalige Himalaya Times al begrepen dat door al vele dagen aanhoudende stortbuien de rijst staat te rotten in de velden en de modder met stromen van de berghellingen spoelt, daarbij wegen versperrend en hutjes met vaak slapende bewoners en al met zich meeslepend. Rivieren treden buiten hun oevers en al ruim een tiental mensen had als gevolg hiervan het leven gelaten. Ik lees de berichten over een beetje hoog water in Engeland, maar daar kunnen ze hier alleen maar om lachen volgens mij.

Eenmaal de Terai laaglanden verlaten begon de ellende: nog maar nauwelijks waren we aan de eerste klim begonnen of een vrachtwagen stond tegen de berghelling "geparkeerd". Uit de bocht geglibberd, maar gelukkig voor hem aan de goede kant van de weg. De truck was schurend tot stilstand gekomen en lag aan een kant helemaal open. Nou ja, wat is een beetje blikschade nu helemaal? Wat verder bleek de weg regelmatig overspoeld met modder en takkenlawines van de berghelling, waardoor de helft tot driekwart van de rijbaan gestremd was. Met wat moeite manoeuvreerde onze buschauffeur dan langs het randje van de afgrond om de weg te kunnen vervolgen. Op de lager gelegen gedeelte spoelde regelmatig het water over de weg, maar gelukkig staat de bus hoog op zij wielen zodat we er zonder al te veel moeite doorheen konden waden.
Het tweede ongeval betrof een botsing tussen een personenauto en een bus. De voorkant van zowel de bus als de auto lag volledig in puin, maar er was net genoeg ruimte voor het verkeer om zich er tussendoor te wringen. Het zag er gelukkig niet naar uit dat zich persoonlijke ongevallen hadden voorgedaan maar de auto was een total loss, en de bus zou die dag ook niet meer verder rijden zonder grill of voorruit.

Het ergste ongeval, op ongeveer driekwart weegs tussen Bhairawa en Pokhara betrof een LPG tankwagen die uit de bocht was gevlogen en daarbij was gekanteld. Helaas stonden in die bocht wel net een paar hutjes die door de tankwagen volledig waren vermorzeld. Volgens de eigenaar van onze bus, die zelf met de bus meereisde (dat geeft de passagiers overigens wel een hoop vertrouwen) waren daarbij zeven mensen omgekomen, maar Nepalezen houden wel van overdrijven dus of dat waar is weet ik niet. Ik moet de Himalaya Times de komende dagen maar even in de gaten houden. Maar morgen niet, want dan heb ik een motor gehuurd (125 cc, 5 euro per dag!) om gezellig de bergen in de omgeving te gaan bekijken hier... ze vragen hier niet om je rijbewijs en anders ik heb zo'n brommer-icoontje erop staan, dus dat vinden ze al lang best.

Lees verder...