Voordelen van de moesson

Tijdens de moesson is Nepal bedekt met veel laaghangende bewolking. Toch kan je niet thuis aankomen met het verhaal dat je in Nepal bent geweest en dan niet in staat zijn om een foto te laten zien van een besneeuwde top van een van de reuzen van de Himalaya. Na enkele dagen in Pokhara aan de rand van de Anapurna range ging eht er toch bijna wel op lijken. Maar op de laatste dag klaarde de lucht voldoende op voor een paar mooie foto's aan het eind van de middag.

Er zijn meerdere redenen waarom ik zo lang in Pokhara ben gebleven. Ten eersten is Pokhara een waar paradijsje in Zuid-Azie. Waar New Delhi en Varanasi vieze Indiase steden zijn is Pokhara een idyllisch paradijsje aan het Phewa meer. Maar de belangrijkste reden was het raften. De moesson zorgt er voor dat de bergen vrijwel niet te zien zijn, maar de rivieren zijn des te wilder. De seti (=melkstroom, genoemd naar de witte kleur van het water) is een kolkende rivier met vele stroomversnelling tot en met klasse IV (het maximum is V).

Maar raften doe je niet alleen en ik moest dus twee extra dagen in Pokhara blijven hangen om een voldoende grote groep te verzamelen. Alex en Catherine hadden mij al gevraagd in een restaurantje en ik toen had ik er nog zeven Britten bijgevonden en was de groep groot genoeg. Vroeg gingen we op pad met een lokale bus naar de plaats van vertrek waar we kennis maakten met de gidsen en onze emergency-kayaker. Dei bleek overigens de grootste lol te hebben in zijn kayak en nogal; een show-off te zijn dioor steeds ondersteboven in het water te gaan liggen en dan weer om te draaien.

Het gezelligste was natuurlijk het kampvuur 's avonds met traditionele en minder traditionele kampvuurliedjes. Bovendien werden we met regelmaat door onze gidsen voorzien van "milk tea", de Indiaase-Nepalese manier van thee zetten waarbij grote hoeveelheden melk aan de thee worden toegevoegd. Precies zoals ik het altijd thuis drink, dat is dan wel prettig. Ook de maaltijden waren natuurlijk weer voortreffelijk: toast met tonijn en salade, bananenpannekoekjes voor ontbijt etc. en dat alles uit de grote, magische, waterdichte ton. na het ontbijt nog de hele ochtend doorgevaren, met inderdaad een aantal stevige class IV rapids waarbij we nauwelijks in de boot konden blijven, ook vanwege de afleiding door het prachtige berglandschap met vele watervallen als gevolg van de moesson en baby-aapjes en vele soorten vogels. Na een laatste lunch op de plek van aankomst was de volgende bestemming Royal Chitwan National Park.

Lees verder...